پژوهشی در کاروانسراهای مسیر فرعی «جاده ابریشم» در آذربایجان غربی

این مطلب با همکاری دکتر مظفر عباس زاده به زبان انگلیسی به طور کامل در مجموعه مقالات سومین سمپوزیوم مطالعات آسیای مرکزی(تاریخ مطالعات معماری و مرمت در قفقاز)، انتشارات دانشگاه یدی تپه، استانبول ( ترکیه، 2024، صص339-358) منتشر شده است.

https://yayinevi.yeditepe.edu.tr/urun/central-asian-studies-iii

مسیر جاده ابریشم که مهمترین راه ارتباطی میان مدیترانه و چین در دنیای باستان بوده است ، به مدت چند هزار سا ل ملتهای شرق و غرب عالم را بهم پیوند می داد و ضمن مبادله کالا خصوصا ابریشم یک راه مبادله افکار و ادیان نیز بوده است. کاروان های این کهن راه تجاری ناگزیر بودند از سرزمین ایران عبور کنند و این امکان فراهم بود که سه قاره آسیا ، اروپا و آفریقا بهم پیوند بخورند. یکی از محورهای فرعی این جاده مهم در شمالغرب که به تناوب مورد استفاده قرار گرفته از مراغه شروع شده و پس ازطی مسیر میاندواب، مهاباد و ارومیه به سمت شمال استان آذربایجان غربی امتداد یافته و از شهرهای سلماس و خوی به محور اصلی دیگر در امتداد مسیر تبریز- خوی می پیوندد و به سمت قسطنطنیه امتداد می یابد. در این نوشتار موقعیت جغرافیایی این مسیر در شمالغرب کشور و استان آذربایجان غربی موسوم به محور ب دو ، مورد مطالعه قرار گرفته و سپس به بررسی کاروانسراهای این محور فرعی در استان اذربایجان غربی و خصوصیات معماری آنها با استناد به وضعیت موجود و مطالعات میدانی می پردازیم .